Güney Afrika’da ırkçı rejime karşı silah ve ÅŸiddet kullanıldı. Ä°srail devletinin kuruluÅŸunda ÅŸiddet ve terör vardı. Filistin davası dünyada ÅŸiddet eylemleriyle tanındı. Ermeni meselesinin sahneye çıkışında ASALA terörü rol oynadı. Ä°spanya’daki Bask sorununda, Kuzey Ä°rlanda sorununda silahlar konuÅŸtu. Türkiye ve Kürt sorununa gelince...
Dünyada bir çok sorunla ilgili olarak silah, ÅŸiddet ve terör bugüne kadar siyaset aracı olarak kullanıldı.
Güney Afrika’da ırkçı rejime karşı silaha, ÅŸiddet ve terör eylemlerine baÅŸvuruldu.
Ä°srail devletinin kuruluÅŸunda ÅŸiddet ve terör vardı.
Filistin sorununun uluslararası platformlarda kabul edilmesine giden yolu, Filistinli gerillaların silahlı eylemleri açtı.
Ä°spanya’da Bask sorunu demokratik çözüm rayına oturmadan önce ETA’nın ÅŸiddeti, terörü yaÅŸandı.
Ermeni meselesinin sahneye çıkışında ASALA terörü rol oynadı.
Kuzey Ä°rlanda sorununda barış süreci IRA’nın silahlı eylemleri olmadan uç vermedi.
Geçen Kasım ayı sonunda, Sinn Fein lideri ve milletvekili Gerry Adams’la Dublin’de sohbet ederken, Kuzey Ä°rlanda sorununun barış rayına oturmasında IRA’nın, yani ÅŸiddetin rolü nedir diye sormuÅŸtum.
Gerry Adams, Britanya’nın önce siyasetin önünü kestiÄŸini, bunun da 30 yıl boyunca barış yolunu tıkadığını belirtirken ÅŸöyle demiÅŸti:
“Ben ÅŸiddetten yana deÄŸilim. Ama silahlı eylemler bazen meÅŸru olabilir. Bazen olmayabilir de... IRA kendisine makul bir siyasal alternatif sunulduÄŸu zaman silahı deÄŸil, siyaseti tercih etti. Siyaseti boÄŸmamak lazım, çünkü bu silahı getiriyor.” (Bu köÅŸede çıkan 1 Aralık 2011 tarihli yazımdan)
Şimdi ben siyasette silahı mı savunuyorum?
Hayır.
Åžiddet ve terörü mü savunuyorum?
Yine hayır.
Ama benim savunmuyor olmam, tıpkı Gerry Adams’ın belirttiÄŸi gibi siyasette silah ve ÅŸiddet olgusunu, realitesini ortadan kaldırmıyor.
Gelelim Türkiye’ye...
Malum sorular:
PKK daÄŸa çıkmasaydı, silahlı mücadeleye baÅŸvurmasaydı, ÅŸiddet ve terör eylemlerini siyaset aracı kılmasaydı, Türkiye’de Kürt sorunu sahneye bugünkü açıklığıyla çıkar mıydı?
Kürt realitesi tanınır mıydı?
Bu konuda öteden beri çok farklı görüÅŸler vardır. Ben -bir kısmı yakın arkadaşım olan- ve farklı düÅŸünen Türk ve Kürtlerle bugüne kadar çok konuÅŸtum, tartıştım ve yazdım.
Benim görüÅŸüme gelince...
Diyorum ki:
PKK elde silah daÄŸa çıkmasaydı, ÅŸiddet ve teröre baÅŸvurmasaydı, bu ülkede Kürt sorunu bugünkü çıplaklığıyla sahnede olmaz, Kürt realitesi de bugünkü kadar tanınmazdı.
Ä°tiraz seslerini duyuyorum.
Neler söylendiÄŸini biliyorum.
Ama realite bu.
Silah ve ÅŸiddet olmasaydı, bugün daha iyi bir yerde olurduk demek tartışılabilir. Ama bu bir ‘spekülasyon’dur nihayet...
Ama sonuç baÅŸka.
Sonuç dediÄŸin, Kürt sorunu ve realitesinin kabul edilmiÅŸ, bazı olumlu adımların da atılmış olmasıdır; PKK’nın Kürtlerin önemli bir bölümünde kök salması, Öcalan’ın da efsaneleÅŸmesidir.
Realite budur.
Görmezlikten gelinemez.
Şimdi ben silahı mı savunuyorum?
Şiddetten mi yanayım?
Elbette hayır.
Ama bu benim realitelere, olgulara gözümü kapatmamı gerektirmiyor.
Peki bugün ne düÅŸünüyorum?
Birincisi:
Silah ve ÅŸiddetin kullanım süresi dolmuÅŸtur. PKK’nın artık silah ve ÅŸiddeti bırakmasıdır doÄŸru olan.
Ä°kincisi:
PKK’nın silah ve ÅŸiddeti bırakmasıyla birlikte, Kürt siyasal hareketi çok daha güçlenir, davası daha fazla meÅŸruiyet ve haklılık kazanır ve seçim sandığında Ak Parti’ye giden oyları geri çevirmeye baÅŸlayabilir.
Üçüncüsü:
Barış sürecinin açılmasında en büyük sorumluluk ‘siyasal iktidar’a düÅŸer. Kuzey Ä°rlanda’da, Ä°spanya’da olduÄŸu gibi açılacak demokrasi paketleri ve geniÅŸletilecek siyaset alanlarıyla (KCK operasyonları bizde siyaset alanlarını tam tersine daraltıyor) ÅŸiddet marjinalize edilir.
Dördüncüsü:
Önce silahların -PKK’nın ateÅŸkes ilanıyla- sustuÄŸu bir süreçte, silahların tümüyle topraÄŸa gömüleceÄŸi noktaya doÄŸru bir barış yolculuÄŸu baÅŸlatılır.
Siyaset, silah, ÅŸiddet ve Türkiye’yle ilgili kuru yazım böyle...
.gif)
.jpg)
.jpg)
.gif)